نويسندگان
لینک دوستان
لینک دوستان
{/#*RaYka*#/}

در این نوشتار، گزارش سفرمان به صفاییه و بخش کوچکی از دشت کویر در جنوب لاسجرد را تقدیم علاقمندان خواهم کرد. در این سفر یک روزه نیز جذابیت های دیگری از کویر از نگاه علاقمندمان گذشت که شما را نیز به تماشای آن دعوت می کنم. هرچند که در نگاه اول در طول این مسیر هیچ عارضه ای به چشم نمی خورد و تنها بیابان صاف و هموار در پیش رو بود اما بافت های متفاوت زمین در فواصل مختلف چشم هر بیننده ای را به سوی خود خیره می کرد و لنز دوربین ها را به سمت خود جذب می نمود. و پیش از آغاز سفرنامه با ارز پوزش از همراهان همیشگی به دلیل عدم بیان بعد مسافت طی شده و باقی مانده صحیح تا مقصد نهایی در طول پیاده روی.

جهت دریافت فایل GPS مسیر اینجا کلیک کنید


سفرمان همچون گذشته در ساعت ٣٠/۶ از سمنان آغاز شد. هدف از این برنامه بازدید از منطقه ای به نام صفاییه و شوره زارهای اطراف آن در جنوب شرقی لاسجرد بود. برای دسترسی به این منطقه می بایست ۴٢ کیلومتر در جاده سمنان ـ تهران حرکت می کردیم و از آنجا وارد جاده خاکی به سمت جنوب می شدیم. با ورود به جاده خاکی با اولین دیدنی ها روبرو شدیم. پرندگان شکاری در فاصله حدود ۵٠٠ متری ما بر در حال جست و خیز بودند.

 

به دلیل فاصله زیاد ما از آنها نتوانستیم تصاویر چندان جالبی از آنها تهیه بگیریم. پس از تماشای آنها به مسیر خود ادامه دادیم. اگر تصمیم به سفر در منطقه را داشتید توجه کنید که در ابتدای جاده خاکی پس از عبور از رودخانه از مسیر سمت راست حرکت کرده و در ادامه به سمت پلی که در مقابل شما قرار دارد ادامه مسیر داده تا از پل خط آهن عبور کنید. در ادامه مسیر نیز مستقیم به سمت جنوب حرکت کنید. پس از طی ۵/١١ کیلومتر به صفاییه خواهید رسید.

صفاییه منطقه ای است با چند چاه آب و زمین های کشاورزی و همچنین نهال های پسته و زیتون. با عبور از صفاییه وارد جاده ای شدیم که به نظر می رسید سالیان درازی در آن تررد صورت نگرفته بود. گمان می کنم که این جاده که عمر زیادی از زمان احداث آن می گذرد به معادن قدیمی گوگرد در کوه گرگرد منتهی شود. ما با خودروهای همیشگی و نامناسب برای چنین سفرهایی ۵ کیلومتر از صفاییه به سمت شرق و جنوب شرق ادامه دادیم. ادامه مسیر با خودروها ممکن نبود، زیرا سطح زمین بصورت پفی و خاک های نرم بود که خودروها در آن فرو می رفتند.

خودروها را در همان محل ترک و پس از صرف صبحانه به سمت جنوب شرق حرکت کردیم. هدف نهایی ما رسیدن به لکه هایی نمکی بود که از طریق گوگل ارث شناسایی کرده بودیم. منطقه پوشیده از درختچه های کویری و زمین شوره زار بود. پس از طی مسافتی کوتاه در حدود ۵٠٠ متر به مرور از تعداد درختچه ها کاسته شد تا اینکه به طور کامل زمین فاقد هر نوع پوشش گیاهی گردید. هیچ چیزی غیر از هاله ای از کوه گوگرد در دور دستها دیده نمی شد.

  

مسیرمان را در بیابانی صاف و هموار و بدون هیچ عارضه ای به سمت جنوب شرق ادامه دادیم. یکی از اعضای گروه که همیشه یکی از ارتفاعات دور دست را برای انتهای مسیر خود انتخاب می کرد، در این سفر نتوانست جایی را نشانه رود و تنها به نقطه ثبت شده بر روی GPS کفایت کرده بود. از زیبایی ها و جذابیت های مسیر تغییر مداوم بافت زمین و نوع پوسته آن بود. انواع بافت های مختلف طبیعی شامل زمین های نمکی، پف کرده و اشکال منظم زیبایی از چند ضلعی های ترک خورده و برجسته در طول مسیر به چشم می خورد.

     

 برای رسیدن به لکه های اصلی نمک باید حدود 8 کیلومتر پیاده روی می کردیم. اما بیان یکباره آن این نگرانی را در من بوجود آوره بود که اعضای گروه حاضر به طی آن نباشند. پس از طی حدود ۶ کیلومتر برای لحظاتی در کنار یک مسیل زیبا به استراحت پرداخیم.

  

 

 

 

 

 یکی از اعضای گروه به دلیل جراحی قلب نیازمند به کنترل بیشتری بر وضعیت جسمی خود داشت و ما نباید فشار مضاعف بر او تحمیل می کردیم. هرچند که ایشان توانایی های بیشتری از ما داشته و همیشه همراه و همدل با گروه بوده و هستند. پس از استراحت به ادامه مسیر پرداختیم تا به منطقه پلی گون (چند ضلعی)ها رسیدیم.  پلی گون ها اشکال بسیار زیبایی دارند که نمونه های بسیار خوب آنها را می توان در مناطق مختلفی همچون دریاچه نمک قم و دریاچه نمک خور مشاهده کرد.

در مدت حدود ٢ ساعت  ٨ کیلومتر پیاده روی کرده بودیم و زمان بازگشت فرا رسیده بود.همه به دنبال یافتن حیات در منطقه بودند. برخی با یافتن تار عنکبوت و برخی با یافتن خشک شده مارمولک قصد اثبات وجود حیات در منطقه را داشتند. آثار خستگی از رخسار همه قابل تشخیص بود. شاید طی مسیر ١۶ کیلومتری در شرایط عادی چندان دشوار نباشد، اما طی این مسیر در زمین های پف کرده و فرو رفتن در آن در هر قدم نیازمند به صرف انرژی دوچندان است. بالاخره در ساعت 3 به محل توقف خودروها رسیدیم و پس از استراحتی کوتاه و صرف چای برای ناهار به سمت صفاییه حرکت کردیم. پس از صرف ناهار بار دیگر خاطرات دیدنی های زیبای کویر را در ذهن ثبت و به سمت دقدقه های شهری بازگشتیم تا در سفر دیگر را نزدیک تر شدمان به معبود یکتا را هموارتر کنیم. به امید دیدار در سفری به دیگر سو.

[ شنبه ۱۱ دی ۱۳۸٩ ] [ ۱٠:٥۱ ‎ب.ظ ] [ علی اکبر مرادان ]
درباره وبلاگ

سفر یعنی زندگی. سفر نویسی یعنی دادن زندگی به دیگران درود بر روان شاد همه سفرنامه نویسان. به یاد شب های تاریک و بی مهتاب کویر در آن زمان که آلفونس گابریل بر آن قدم می نهاد. می نویسم هر چند با دانشی ناچیز و ادبیاتی نه چندان صحیح. به امید آن روز که تمام نقاط استانم را دیده باشم. چون آرزوی دیدن تمام ایران آرزویی است دست نایافتی. تماس با من: 09122314578 aliakbarmoradan@yahoo.com
موضوعات وب
امکانات وب

تماس با ما