نويسندگان
لینک دوستان
لینک دوستان
{/#*RaYka*#/}

این هفته هم مثل همیشه کوله هامونو برداشتیم و به راه افتادیم. نمی شد تو این هوای بهاری و تو این فصل زیبا از گل های رنگارنگ و هوای مطبوع پشت لت (Pasht-e lat) دل کند. برای رفتن به پشت لت باید بعد از شهمیرزاد و عبور منطقه حفاظت شده پرور و روستاهای کاورد، کولیم، فینسک، تلاجیم (Talajim)و تم (Tum) خودتونو به روستای زیبای ملاده برسونید و از اونجا از مسیر سمت راستتون به سمت سرخده ادامه مسیر بدید. قبل از ییلاق سرخده به دشت زیبای پشت لت می رسید.

گل های رنگ به رنگ بهاری جلوه ی زیبایی به پشت لت داده بودند و پشت لت مثل همیشه زیبا و دیدنی بود....


گل های رنگ به رنگ بهاری جلوه ی زیبایی به پشت لت داده بودند و پشت لت مثل همیشه زیبا و دیدنی بود. کمی جلوتر رفتیم و برای صرف صبحونه روی بلندی لوتک(Loutek) اتراق کردیم. صدای آب از کف دره شنیدنی بود.

روستای ملاده

پشت لت

لوتک

بعد از خوردن صبحونه به سمت ییلاق اوپرت(Oupert) به راه افتادیم. برای رفتن به اوپرت باید از مسیر سمت راستمون قبل از رسیدن به سرخده وارد دره مجاور پشت لت می شدیم. واد مسیر مورد نظر شدیم و به سمت غرب ادامه مسیر دادیم.

در مسیر اوپرت

طبیعت به قدری زیبا بود که هر چند صد متر توقف می کردیم و از ماشین پیاده می شدیم. درنزدیگی های زر رودبار هر جایی از دشت و دامنه های مسیر رنگ مخصوصی داشت. دامنه ای به رنگ آبی و دامنه ای دیگه به رنگ زرد بود که انگار تو دامنه های آبی رنگ گل های زرد حق زندگی نداشتند و توی دشت زرد رنگ گل های آبی.

 

دشتی با گل های آبی

دشتی با گل های زرد

زر رودبار

زر رودبار

کم کم به اوپرت نزدیک شده بودیم. با هم توی دشت و دامنه های زیبا پراکنده شده بودیم و برای ثبت خاطرا عکس می گرفتیم. دشت اوپرت به یکسری خونه های سبک شمالی به شیرونی های حلبی خیلی دیدنی بود. کنار یکی از چشمه ها ریز تیغه ی معروق گوگلی(Gougeli) نشستیم و از آب گوارای چشمه سیراب شدیم.

دورنمای اوپرت

سمت راست تیغه گوگلی و و سط تصویر اوپرت

 کوله ها به پشت به سمت تیغه ی کوه به راه افتادیم. اینجا نزدیک ترین مسیر از محل توقف ماشین تا تیغه ی کوهه که منظره ای وصف نشدنی در اون سمت انتظار شمارو می کشه. بعد از حدود 15 دقیقه به بلندای تیغه کوه رسیدیم. اینجا مرز بین مازندران و سمنانه، مرز بین جنگل و کوهستان بدون درخت، مرز بین رطوبت و خشکی و ...

از گوگلی به شمال

سمت چپ مازندران و سمت راست سمنان

اینجا یکی دیگه از مسیر های مالرو قدیمیه که ارتباط بین اهالی شمال  کشور رو باساکنان شمال سمنان برقرار می کرد. روستا نشین های پاجی و میانا و  سنگده و اهالی چاشم و شهمیرزاد و سنگسر و ... از همین مسیر رفت آمد می کردند و با هم در ارتباط بودند. هنوز هم که بیشتر ساکنان تابستانی اوپرت ساکنان دائمی پاجی و میانا هستند از همین مسیر با پای پیاده خودشونو به اوپرت می رسونن. 

مسیر مالرو  قدیمی

مسیر مالرو قدیمی

شاید به جرات بشه گفت که مسیر گوگلی زیباترین مسیر مالرو منطقه هست. هنوز هم راه باریک و پر پیچ و خم  رو میشه به خوبی دید و از اون تردد کرد. یادش به خیر که برای نخستین بار حدود سی سال قبل به اتفاق پدرم یه اوپرت رفته بودم و ایشون منو به بالای گوگلی بردند و از خاطرات تلخ و شیرین تردد در مسیر رو برام تعریف کردند. همون روز خاطرم هست که پدر بر بالای گوگلی نشست و از من خواست تا به سمت پایین برم و خودمو به اولین درختهای جنگل که حدود 500 متر پایین تر بودند برسونم. از حسن اتفاق توی همون روز گروهی از چاپادارها در حال عبور از مسیر بودند که کمی پایین تر بهشون رسیدیم و به اتفاق اونها به سمت بالا برگشتم. خوب یادمه که قاطر ها و الاغ ها با چه مشقتی از مسر بالا می رفتن. بعضی از قسمت های مسیر حالت پلکانی داشت که باید به حیونه ها کمک می کردن تا بتونن از اونها بالا برن. 

حالا ما تصمصم گرفته بودیم کمی از مسیر رو دوباره تجربه کنیم. به اتفاق دوستان به سمت پایین ادامه مسیر دادیم. به اولین درخت ها نزدیک شده بودیم که یک گروه کوهنوردی هم از سمت شمال در حال صعود بودند. 

در نزدیکی جنگل

گروه کوهنوردی در حال صعود

کمی جلوتر به جنگل رسیدیم و کنار درختان جنگل نشستیم و از صدای زیبای پرندگان لذت بردیم. هرچند که دوست داشتیم خودمون رو به خورمندی جینگا(Xourmandi Jinga) برسونیم ولی چون از قبل برنامه ریزی نکرده بودیم از این کار صرف نظر کردیم. خورمندی جینگا همون جایی که چاوادارهای قدیمی اونجا اتراق می کردند و قبل از شروع سربالایی سخت کمی استراحت کنند. الان از سمت شمال تا خورمندی جیگا جاده داره و میشه با ماشین تا اونجا اومد.


خلاصه به سمت بالا برگشتیم. حدودا نیم ساعت تا بالای گوگلی فاصله داشتیم. وقتی به بالای گوگلی رسیدسم گروه کوهنوردی  هم به بالا رسیده بودند وخوشحال از صعود درحال استراحت. ما هم باید کم کم برم گشتیم. به سمت پایین حرکت کردیم و خودم.ن. به ماشین رسوندیم.

جنگل زیبای دشت فریم

در مسیر برگشت

 

 

هر چند که دل کندن از اون طبیعت زیبا سخت بود اما چاره ای جز برگشت نداشتیم. از همون مسیری که رفته بودیم برگشتیم(مسیر دیگه ای هم به اوپرت داره که به چاشم می رسه) تا خدا یاری کنه و فرصتی دیگه پیش بیاد تا باز هم به طبیعت بزنیم و حسابی از زیبایی های طبیعت لذت ببریم. 


[ شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳٩٥ ] [ ٩:۱٠ ‎ب.ظ ] [ علی اکبر مرادان ]
درباره وبلاگ

سفر یعنی زندگی. سفر نویسی یعنی دادن زندگی به دیگران درود بر روان شاد همه سفرنامه نویسان. به یاد شب های تاریک و بی مهتاب کویر در آن زمان که آلفونس گابریل بر آن قدم می نهاد. می نویسم هر چند با دانشی ناچیز و ادبیاتی نه چندان صحیح. به امید آن روز که تمام نقاط استانم را دیده باشم. چون آرزوی دیدن تمام ایران آرزویی است دست نایافتی. تماس با من: 09122314578 aliakbarmoradan@yahoo.com
موضوعات وب
امکانات وب

تماس با ما