نويسندگان
لینک دوستان
لینک دوستان
{/#*RaYka*#/}

ساعت 7 صبح چند کیلومتر جلوتر از دورود به سمت الیگودرز از ماشین پیاده شدم. پیاده به سمت روستای میانرودان به راه افتادم. چه صبح دلنشینی بود. هوای خنک و بوی خوش تازگی از مزارع میان روستا و جاده . همینطور که از جاده دور می شدم صدای تردد خودروها دیگر به گوش نمی رسید. به روستا رسیدم. به سختی توانستم کسی را بیابم تا مسیر روستای بیدستانه را بپرسم. دیگر روستا شمایل روستاهای قدیمی را نداشت. نه بویی و نه رنگی از آب پاشی های کوچه و نه خبری از جاروی صبحگاهی. به جز چند نفر بقیه اهالی در خواب بودند.


بر خلاف همه کوهنوردان که برای صعود به اشترانکوه معمولاَ تا روستای تیون با خودروها می روند، من می خواستم از مسیر روستای بیدستانه برای صعود استفاده کنم. ساعت 8:30 به روستای بیدستانه رسیدم. روستای بیدستانه بر بلندای صخره ای مرتفع بنا شده است که تنها راه دسترسی به آن از جبهه شمالی است. دخترکان و پسرکان و پیر زنان و پیر مردان روستا یک به یک در حال هدایت احشامشان به به بیرون روستا برای چرا بودند.

با پیرزنی که گاوهایش را برای چرا به بیرون روستا هدایت می کرد گپ و گفتی کردم. چقدر از زندگیش راضی بود؟! تنها دلتنگیش از این دنیا نبود مسجد در روستا بود و خوشحال از اینکه قولی مساعد برای ساخت آن داده اند! از حسینعلی سالاروند مسیر صعود را پرسیدم و از دره به سمت قله به راه افتادم.

ادامه دارد....

[ پنجشنبه ٢ شهریور ۱۳٩۱ ] [ ۱۱:۳۳ ‎ق.ظ ] [ علی اکبر مرادان ]
درباره وبلاگ

سفر یعنی زندگی. سفر نویسی یعنی دادن زندگی به دیگران درود بر روان شاد همه سفرنامه نویسان. به یاد شب های تاریک و بی مهتاب کویر در آن زمان که آلفونس گابریل بر آن قدم می نهاد. می نویسم هر چند با دانشی ناچیز و ادبیاتی نه چندان صحیح. به امید آن روز که تمام نقاط استانم را دیده باشم. چون آرزوی دیدن تمام ایران آرزویی است دست نایافتی. تماس با من: 09122314578 aliakbarmoradan@yahoo.com
موضوعات وب
امکانات وب

تماس با ما