نويسندگان
لینک دوستان
لینک دوستان
{/#*RaYka*#/}

روز دوم سفر ساعت 5 صبح از خواب بیدار شدیم. پس از جمع و جور کردن وسایل و چادر ها ساعت 50/5 به راه افتادیم. هوا خنک بود و هنوز کاملاً روشن نشده بود. 3 کیلومتر جلوتر به کاروانسرای عین الرشید رسیدیم. از دوسال قبل تاکنون بخش هایی از این کاروانسرا مرمت شده بود.

در خصوص این کاروانسرا نیز مطالب بسیاری نوشته شده و اینکه چرا دو کاروانسرا در فاصله بسیار نزدیک از هم در یک دوره تاریخی ساخته شده اند که از بیان آنها صرف نظر می کنم .


پس از دقایقی توقف و بازدید از کاروانسرا به راه افتادیم. هوای خنک صبحگاهی شرایط خوبی برای رکاب زدن فراهم کرده بود و ما می توانستیم به سرعت از سربالایی های پیش رو عبور کرده تا قبل از گرمای هوا مسیر زیادی را طی کرده باشیم. از دره های زیبای سیاه کوه می گذشتیم که دریای نمک از دور خودنمای می کرد. تصویری بسیار زیبا در مقابل چشمانمان قرار داشت و من برای ثبت لحظه ها مدام مجبور به توقف می شدم. برای دوستانم که نخستین بار چنین منظره ای را می دیدند باور کردنی نبود که دریای مقابلشان دریای نمک قم است.

از آخرین تپه های سیاه کوه عبور کردیم. آنچه در مقابلمن قرار داشت نمک بود و نمک. ما در حاشیه غربی حوض قیلوقه قرار داشتیم.باتلاق قیلوقه یکی از بزرگترین باتلاق های دنیا به شمار می رود که در قسمت شمال شرقی دریاچه قرار دارد. کمی جلوتر به آب انبار حوض قیلوقه رسیدیم که روزی پناهی برای مسافران خسته در گرمای کویر بوده است.  آب انبار با سنگ ساخته شده و دارای سقف گنبدی شکل مطبقی است که آب نسبت شوری را در خود نگاه داشته است.  تا اینجا 16 کیلومتر از قصر بهرام و 78 کیلومتر از گرمسار فاصله داشتیم.  

پس از توقفی و کوتاه و نوشیدن آب شور آب انبار به سمت سفید آب به راه افتادیم. مسیله(دریای نمک) در سمت راست و سیاه کوه در سمت چپ ما قرار داشت. هوا لحظه به لحظه گرمتر می شد. ما قصد داشتیم که هر چه سریعتر خودمان را به سفید آب برسانیم تا از گرمای شدید هوا در امان بمانیم. روز بسیار بسیار گرمی بود و ما حتی برای صرف صبحانه توقف نکرده بودیم تا هر بیشتر ازخنکای هوای صبح استفاده کرده باشیم. حدود ساعت 11 تصمیم به توقف گرفتیم تا با نوشیدن چای و نان خستگی از تن ببیرون کنیم. زیر سایه درختچه ای کویری نشستیم و از نوشیدن چای لذت بردیم.

 

مهمان ناخوانده ی این آفتاب پرست هم شده بودیم که با صدای خود نارضایتی خودش را اعلام می کرد. 

بعد از انتشار این مطلب دوست عزیزی برای من یادداشتی را ارسال کردند که ضمن تشکر ، عیناَ نقل قول می کنم:

((فقط یه توضیح کوچولو ... و اون اینکه اون خزنده زیبا و دوست داشتنی که به نام آفتاب پرست ازش نام بردین ... در اصل یه بزمجه بیابانی است ... و اسم علمیش هم : varanus griseus هست .که در زمان احساس خطر صدایی فیش فیش مانند از خودش درمیاره و دهانش رو باز و بدنش رو روی پاهاش بلند نگه میداره . و در مرحله بعدی از دمش مثل شلاق استفاده میکنه و ضربه های قوی ای به مهاجم میزنه ... هر  چند که سمی نیست اما اگه گاز بگیره باعث زخم و ... میشه . در شرایط خوب تا 117 سانت هم رشد میکنند.
از 32 گونه بزمجه در دنیا ،دو گونه توی ایران هست)).

زمان حرکت فرا رسیده بود. در گرمای شدید هوا رکاب می زدیم. بدتر از همه برخورد با ماسه های نرم کف جاده بود که مجبور می شدیم تا از دوچرخه ها پیاده شویم.کم کم به انتهای دریاچه نمک نزدیک شده بودیم و مسیر رو به سربالایی نهاده بود. با عبور از گوشه جنوب شرقی مسیله به دانه کوه نزدیک می شدیم. با عبور از میان دره ها به دامنه پرشیبی رسیده بودیم که از دور دستها سفید آب و پاسگاه محیط بانی نمایان بود. 66 کیلومتر از قصر بهرام و 130 کیلومتر از گرمسار فاصله گرفته بودیم که در ساعت 13:15 به پاسگاه محیط بانی سفید آب رسیدیم.  در سفید آب به گرمی مورد استقبال محیط بان زحمتکش آقای عرب امینی قرار گرفتیم که امیدوارم همیشه شاد و خرم باشند.

در سفید آب بقایای چند کاروانسرا وجود دارد که در وضعیت نامناسبی قرار دارند. زمانی که آلفونس گابریل به سفید اب رسیده بود در گزارش سفر خود اینگونه نوشت:((در سفید آب بطور غیر مترقبه، کاروان اتراق کرده ای را یافتیم که از سه مرد و سی شهر تشکیل میشد و از زواره به تهران آرد حمل می کرد. آنها قصد داشتند از طریق حوض قیلوقه در پای جنوبی سیاه کوه به سفر خود ادامه دهند. این برخورد منتهای آرزوی ما بود، زیرا گرفتن اطلاعات درباره دور و حوالی ضروری به نظر می رسید)).

از فرط خستگی و گرمای زیاد تنی به آب زدیم و در سایه ایوان پاسگاه به استراحت پرداختیم. هرچند که طبق برنامه قرار بود تا شب دوم را در سفیدآب سپری کنیم، اما با توجه به داشتن زمان کافی برای ادامه بخشی ار مسیر تصمیم گرفتیم تا در هوای خنک عصرگاهی به سمت مرنجاب حرکت کنیم و شبی را در میان رمل های مرنجاب به صبح برسانیم. به همین سبب ساعت 17:15 به سمت مرنجاب حرکت کردیم. 

 اکنون ما می بایست بر خلاف مسیر حرکت صبح که از شمال به جنوب در حرکت بودیم،‌از شرق به سمت غرب می رفتیم و در حاشیه جنوبی دریاچه نمک حرکت می کردیم. پس از حدود 20 کیلومتر رکاب زدن برخان های مرنجاب از دور دست پدیدار شده بودند و ما برای رسیدن به محل تلاقی نمک و ماسه تلاش می کردیم. یکی از زیباترین نقاط در این منطقه نقطه ایست که ماسه ها به سمت دریاچه سرازیر شده و رودخانه ای ماسه ای تشکیل داده اند. در گزارشی تحت عنوان در حاشیه دریاچه نمک شرح مفصلی از نحوه عبورمان از این نقطه ارائه شده بود که خواندن آن نیز خالی از لطف نخواهد بود. 

با عبور از رودخانه ماسه که در فاصله 30 کیلومتری غرب سفید آب و 160 کیلومتری جنوب گرمسار قرار داشت هوا کاملاَ تاریک شده بود و باد نسبتاَ شدیدی در حال وزیدن بود. ما در جستجوی محل مناسبی برای اتراق شبانه بودیم که در همین لحظه یکی از دوچرخه ها پنچر شد. ناگزیر برای تعویض تیوپ توقف کوتاهی کردیم. هر چند که دوست داشتیم شب را در میان برخانها سپری کنیم، وزش شدید باد و تاریکی هوا مانع ادامه راه شد و ما کمی جلوتر از محل پنچری برای برپا کردن چادرها توقف کردیم.

 

 نخست گمان می کردیم که وزش شدید باد مانع خواب راحتمان خواهد شد. اما پس از حدود نیم ساعت و صرف چای و شام وزش باد متوقف شده بود  و ما به راحتی سر بر بالین نهاده و ما شب را در کمال آرامش به صبح رساندیم.

 ساعت 5 صبح بود که از خواب بیدار شدیم. ساعت 6 به راه افتادیم. مناظر بی نظیری در پیش رویمان قرار داشت. سمت راست مسیله و سمت چپ دریای بیکران ماسه های مرنجاب. خورشید نخستین اشعه های تابش خود را بر ما می تاباند.

از خم جاده عبور کردیم و نزدیک ترین نقطه میان جاده و برخان رسیدیم. چه زیبا بود تابش خورشید صبحگاهی بر روی تاج برخان.

 هر چند که دل کندن از برخانها سخت بود، باید می رفتیم تا سفرمان را به پایان برسانیم. به راه افتادیم. ساعت 8 صبح بود و ما خود را در مقابل کاروانسرای مرنجاب یافتیم. تا اینجا 180 کیلومتر رکاب زده بودیم و 50 کیلومتر از سفید آب دور شده بودیم. گروه های زیادی در مرنجاب به قصد درنوردیدن کویر با خودروهای کمک دار حضور داشتند. گپ و گفت کوتاهی داشتیم. چند دستگاه اتوبوس و مینی بوس نظامی نیز به منظور نمیدانم چه، از زن و مرد بای صرف صبحانه در مقابل کاروانسرا تجمع کرده بودند. از موتورهاشان پیدا بود که قصد موتور سوار بر روی رمل ها را دارند. و بقیه خدا داند...

 پس از یک ساعت استراحت و صرف صبحانه به سمت کاشان به راه افتادیم. هوا بسیار گرم بود. پنج کیلومتر جلوتر از کاروانسرا به سه راهی ورودی معدن نمک میان دریاچه رسیدیم. حیف که فرصت رفتن به درون دریاچه و بازدید از جزیره سرگردان و دیگر دیدنیهای مسیله را نداشتیم. ناراضی از عدم بازدید از دریاچه به راه خود ادامه دادیم. روز بسیار گرمی بود و تحمل گرمای آن بسیار سخت. ساعت 10:20 و در فاصله 197 کیلومتری گرمسار و 17 کیلومتری کاروانسرای مرنجاب به بنای یادبودی رسیدیم که در پناه آن دمی آسودیم.(حافظه دوربین من پر شده بود و هنوز تصاویری که یکی از همراهان با دوربین خودشان گرفتند به دستم نرسیده).

پس از دقایقی استراحت به مسیرمان ادامه دادیم.طبیعت آرام آرام چهره دیگری به خود گرفته می گرفت. به درختچه های کویری رسیده بودیم که در پایشان ماسه های نرم جمع شده بودند. در برخی از قسمتهای ماسه های موجود در مسیر راهمان مانع حرکت با دوچرخه می شدند. حدود ساعت 13:20 لکه هایی از ابر در آسمان پدیدار شدند و گهگاهی سایه ای بر روی ما می افکندند که در ان گرما بسیار خوشایند می نمود. 224 کیلومتر از گرمسار رکاب زده بودیم که بیابان را پشت سر نهاده و به ابتدای جاده آسفالت در نزدیکی شرکت فولاد سپید کویر رسیدیم.

میانه روز بود و شهر خلوت. از آران و بیدگل عبور کردیم و در پارک ابتدای شهر برای استراحت توقف کردیم. سر و صورتی تازه کردیم  و پس از تحمل گرمای زیاد و خوردن آب گرم ـ از نوشیدن آب خنک لذت بردیم. ساعت 17:30  از آران به سمت کاشان به راه افتادیم. فرصت گشت و گذار در شهر کاشان را به فرصت دیگری موکول نمودیم و به سرعت خود را برای بازگشت به خانه به ترمینال کاشان رساندیم.

چه بسیار آموختیم. تحمل، صبر و شکیبایی و با هم بودن را.

به امید سفری دیگر

 

[ شنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳٩۱ ] [ ۱:٤۸ ‎ب.ظ ] [ علی اکبر مرادان ]
درباره وبلاگ

سفر یعنی زندگی. سفر نویسی یعنی دادن زندگی به دیگران درود بر روان شاد همه سفرنامه نویسان. به یاد شب های تاریک و بی مهتاب کویر در آن زمان که آلفونس گابریل بر آن قدم می نهاد. می نویسم هر چند با دانشی ناچیز و ادبیاتی نه چندان صحیح. به امید آن روز که تمام نقاط استانم را دیده باشم. چون آرزوی دیدن تمام ایران آرزویی است دست نایافتی. تماس با من: 09122314578 aliakbarmoradan@yahoo.com
موضوعات وب
امکانات وب

تماس با ما