نويسندگان
لینک دوستان
لینک دوستان
{/#*RaYka*#/}

صبح جمعه هفتم بهمن، هنگامی که هنوز سپیده صبح بر نور مهتاب غلبه نکرده بود به قصد سفر به کویر حاج علیقلی با یاد یزدان پاک حرکت کردم. با یکی از همراهان همیشگی راس ساعت 6 صبح قرار داشتم. هوای شهمیرزاد{محل زندگی ام} زمستانی و سرد نبود، اما می توانستم هوای سرد کویر را پیش از رسیدن به آن تصور کنم.

 کویر حاج علیقلی با حدود 2400 کیلومتر مربع مساحت(حدود 500 کیلومتر مربع قشر نمک)، در جنوب شرقی شهر دامغان قرار دارد و از جنوب به کوه‌های دولت دیار، کوه خرس و کوه ترکمن گدار، از جنوب غربی به کوه‌های کوه پنج و کوه سرخ، از غرب به دهستان فرات از شمال به کویر دامغان و از شرق به کوه اهوند محدود می‌شود.

 جهت دریافت یا مشاهده GPS مسیر اینجا کلیک کنید

جهت مطالعه در خصوص نحوه و مکانیسم تشکیل پلی گون ها اینجا کلیلک کنید


مساحت کویر حاج علیقلی 6541 کیلومتر مربع می باشد. عمیقترین منطقه این کویر در قسمت مرکزی و جنوب شرقی قرار دارد و معروفترین رودی که به این کویر می‌ریزد رود فصلی کر است.

زمینهای این کویر پوشیده از پلتفورم‌های نمکی چندضلعی می‌باشد و زمینهای اطراف آن باتلاقی با درصد چسبندگی متوسط می‌باشند .از کویرهای نزدیک به این منطقه می‌توان به کویر دق بیارجمند در فاصله 60 کیلومتری در شرق و دشت کویر (کویر بزرگ) در فاصله 100 کیلومتری در جنوب نام برد.

به موقع سر قرار قرار حاضر شدم. حسن آقا هم مثل همیشه آماده و منتظر من بودند. بدون فوت وقت مسیر 110 کیلومتری سمنان به دامغان را سپری کردیم. می بایست از دامغان وارد جاده دامغان به جندق می شدیم. چون از قبل فاصله دقیق دامغان تا ابتدای جاده حاج علیقلی را نداشتیم نقطه مورد نظر را روی جی پی اس نشانه گذاری کرده بودم. حالا می دانستیم که فاصله دامغان تا جاده ای که به کویر حاج علیقلی می رسد 43.8 کیلومتر است. قبل از رسیدن به ابتدای جاده مورد نظر در حاشیه غربی جاده موجهای زیبای ماسه ای به چشم می خورد که خاطرات پیاده روی بر روی برخانهای بلند مرنجاب و مصر و ... می انداخت.

کوتاه زمانی بعد به نقطه مورد نظر رسیده بودیم. وارد جاده خاکی سمت شرق شدیم. هر چند که دو سال قبل به نقاطی در اطراف کویر مورد نظر سفر کرده بودم و از وضعیت راه های آن باخبر بودم اما از وضعیت جاده مورد نظر اطلاع دقیقی نداشتیم. ابتدای مسیر وضعیت مناسبی داشت و امیدوار بودم که تا انتها نیز چنین باشد، که بود. پس از طی 5/15 کیلومتر، مسیر به دو راه جنوب شرقی و شمالی تقسیم می شد. مسیر شمالی دقیقاَ به کویر حاج علیقلی و مسیر جنوب شرقی به آغل های زمستانی عشایر منطقه خصوصاَ عشایر ایل سنگسری و در نهایت ترود منتهی می گردید. دلیل احداث مسیر شمالی و شن ریزی تا حدود 500 متر از شوره زار برایم چندان روشن نبود. اگر هدف از احداث آن دسترسی آسان گردشگران به شوره زار باشد پس چه لزومی داشت تا بخش زیادی از شوره زار که شاید از زیباترین بخشهای دق حاج علیقلی است از حالت طبیعی آن خارج گردد.

پس از طی 5/18 کیلومتر از ابتدای راه خاکی به شوره زار رسیده بودیم. هر چند که امکان ادامه مسیر با خودرو به داخل دق وجود داشت اما مایل نبودم تا پلی گون های زیبای نمکی را به خاطر تنبلی تخریب نمایم. متاسفانه با انجام شن ریزی و هدایت خودروها به داخل شوره زار شرایط تخریب آن نیز فراهم شده است.

 

هوا سرد بود. از ذوق شگفتی های طبیعت چرخی بر شوره زار زدیم و دمی آسودیم. پس از صرف چای داغ و صبحانه در هوای سرد کویر کوله بر پشت نهادیم و به راه افتادیم.به نظر می رسید که در یکی از عمیق ترین بخشهای شوره زار باشیم زیرا آب زیادی جمع شده بود.

از آب که گذشتیم اشکال مختلف چند ضلعی ها پدیدار شد. وقتی صحبت از زیبایی کویر شد به حسن اقا گفتم: اگر در همین شوره زار حدود ده کیلومتر پیاده روی کنیم بدون شک بیش از ده نوع بافت متنوع از زمین را خواهیم دید که هر کدامشان اشکال منحصر به فرد خود را دارند. شاید این گفتار من برای آنان که پای در کویر ننهاده اند و تصوری یکسان از کویر دارند چندان معنا دار نیست. بدون اغراق در هر چند صد متر شکل خاصی از بافت زمین پیش رویمان ظاهر می شد. چند ضلعی های برجسته، چند ضلعی های تشکیل شده با نوار های باریک نمک، چند ضلعی های تشکیل شده با نوارهای پهن پفی و .... 

به سمت شمال شرق رفتیم. از چند ضلعهی های تشکیل شده با نوار باریک نمکی به چند ضلعی های برجسته رسیده بودیم. باز هم باقت زمین تغییر یافته بود و این بار اشکال چند ضلعی از نوار های پهن پفی بوجود آمده بودند. هر چه جلوتر می رفتیم نوارها پهن تر و پهن تر می شدند.  پس از طی 5/1 کیلومتر به سمت جنوب شرق تغییر مسیر دادیم تا خود را به حاشیه شوره زار نزدیک کنیم.

 

پس از حدود 2 کیلومتر پیاده روی به سمت جنوب شرق به جنوب غرب تغییر مسیر دادیم تا یک کیلومتر جلوتر در ساحلش آرام بگیریم. 

تلاقی میان شوره زار و دشت منظره ی زیبایی بود. به زیبایی ساحل دریا و از نگاه من زیباتر. در ساحل کویر قدم می زدیم و از دوستان غایب یاد می کردیم. به سمت غرب در حرکت بودیم تا یک چند ضلعی هم از مسیر مان ایجاد کنیم(برای دیدن مسیر حرکتمان از طرق گوگل ارث یا کلیک در اینجا دست خواهید یافت). به خودرو نزدیک می شدیم و در سر هوای عبور از عرض کویر را می پروراندیم...

 

[ یکشنبه ۱٦ بهمن ۱۳٩٠ ] [ ٩:٥٢ ‎ب.ظ ] [ علی اکبر مرادان ]
درباره وبلاگ

سفر یعنی زندگی. سفر نویسی یعنی دادن زندگی به دیگران درود بر روان شاد همه سفرنامه نویسان. به یاد شب های تاریک و بی مهتاب کویر در آن زمان که آلفونس گابریل بر آن قدم می نهاد. می نویسم هر چند با دانشی ناچیز و ادبیاتی نه چندان صحیح. به امید آن روز که تمام نقاط استانم را دیده باشم. چون آرزوی دیدن تمام ایران آرزویی است دست نایافتی. تماس با من: 09122314578 aliakbarmoradan@yahoo.com
موضوعات وب
امکانات وب

تماس با ما