نويسندگان
لینک دوستان
لینک دوستان
{/#*RaYka*#/}

 

 مدتها پیش دوست عزیزی از من خواسته بود تا سفری به قصر بهرام تدارک ببینم. به همین بهانه من هم خود را برای این سفر آماده کردم. قصر بهرام در جنوب گرمسار در استان سمنان و در پارک ملی کویر واقع شده است. فراموش نکنید برای ورود به پارک های ملی نیازمند به دریافت مجوز خواهید بود تا مانع ورود شما به پارک ملی نشوند. قبل از هر چیز، مجوز ورود به پارک ملی کویر را از اداره مربوطه در سمنان گرفتم. در یک صبح زیبای بهاری سفرمان را از سمنان آغاز کردیم. در این سفر پنج نفر دیگر به من و دوستم پیوستند. ساعت ٧ صبح به گرمسار رسیده و پس از صرف صبحانه در طبیعتی دل انگیز و سپس سوخت گیری خودروها از مسیر در حال احداث گرمسار ـ قم  به راه افتادیم...


پس از طی ۴٨ کیلومتر به آستان مقدس امامزاده عبدالله در روستای عسگر آباد در شهرستان ورامین رسیدیم. پس از توقفی کوتاه به راه خود در سمت جنوب ادامه دادیم. پس از طی مسافت ١٧ کیلومتر به پاسگاه محیط بانی مبارکیه رسیدیم و پس از ارایه مجوز،  وارد پارک ملی کویر منطقه شدیم.

در این منطقه به دلیل وجود تاسیسات نظامی خروج از مسیر اصلی و همچنین استفاده از تلفن همراه ممنوع بود. در طول مسیر در کنار  جاده خاکی آبشخورهای ایجاد شده توسط محیط زیست در فواصل مختلف به چشم می خورد. در سمت جنوب و شرق ارتفاعات معروف به دوازده امام و سیاه کوه نیز دیده می شد. به نظر می رسد که این ارتفاعات از گذشته های دور مورد توجه انسان بوده است. آقای دکتر ملک شهمیرزادی از باستان شناسان بنام کشور با کشف ابزار سنگی در این منطقه  در مقاله ای تحت عنوان ((شکار جرگه در  جنوب تهران در ۴۵٠٠٠ سال پیش)) به این موضوع پرداخته اند.

     با تماشای مناظر بدیع و زیبا و طی مسافت ۵۴ کیلومتر از پاسگاه محیط بانی مبارکیه (١١٩ کیلومتر از گرمسار) بنای باشکوه و زیبای کاروانسرای سنگی معروف به قصر بهرام در مقابلمان خود نمایی می کرد. واقعاً مسافران خسته دوران کهن پس از طی مسافتی بس طولانی، با دیدن چنین کاروانسرایی چه نور امیدی در دلشان تابیده می شد. ما نیز از این لذت بی بهره نماندیم  و پس از ورود، به سرعت در مکانی مناسب در ایوان مقابل اتراق کرده و سپس به گشت و گذار در کاروانسرا و اطراف آن پرداختیم.

قصر بهرام

قصر بهرام

کاروانسرای قصر بهرام بنایی چهار ایوانی، که با سنگ و آجر ساخته شده است. این کاروانسرا در مسیر راه کاروان رو اصفهان، کاشان، خوار (گرمسار) و خراسان واقع شده است. بعد از کاورانسرا به سمت گرمسار جاده زیبای سنگ فرش قرار دارد. این کاروانسرا مربوط به دوران صفوی است، هرچند برخی معتقدند این بنا در دوره تیموری پایه ریزی شده است. پلان بیرونی بنا به صورت چهار گوش با دو دروازه در شمال و جنوب و شش برج در چهار گوشه و میانه های اضلاع شرقی و غربی است. روکار بنا با سنگ های پاک تراش سفید رنگ به شکل زیبای خود نمایی می کند. بنا دارای دو شاه نشین و 22 اتاق در اطراف حیاط مرکزی و اصطبل در پشت اتاق ها است. در مرکز حیاط و پشت بنا چند حوض سنگی دیده می شود که آب آن از چشمه های بالا دست با جویهای تراشیده شده در سنگ تامین می شده است. در سیاهکوه سه کاروانسرا وجود دارد که بزرگترین آن قصر بهرام است.

قصر بهرام

حوض سنگی در حیاط قصر بهرام

در این زمان که من به همراه دو نفر دیگر از اعضای گروه به تماشا و عکاسی از بنا پرداختیم  بقیه اعضای گروه استراحت کوتاهی در زیر سایه ایوان جنوبی نمودند. حدود ساعت ١۶ تصمیم به حرکت به سمت دریاچه نمک گرفتیم. از محیط بانان در خصوص شرایط مسیر پرس و جو کردیم که جواب واحدی نشنیدیم. به همین سبب تصمیم گرفتیم تا خود از نزدیک شاهد وضعیت آن باشیم. با گرفتن آخرین تصاویر از قصر بهرام به سمت کاروانسرای عین الرشید حرکت کردیم. فاصله میان این دو کاروانسرا تنها 3 کیلومتر است.

کاروانسرای عین الرشید بر خلاف قصر بهرام بسیار تخریب شده است. چشمه آب و آب انبار کاروانسرا در کنار آن دیده می شوند. لوله های سفالی(تنبوشه) انتقال آب چشمه به آب انبار هنوز به زیبایی در کنار کاروانسرا قابل مشاهده است که امیدوارم قبل از تخریب کامل و از هم پاشیدگی آنها نسبت به حفاظت آن اقدام نمایند.

کاروانسرای عین الرشید

کاروانسرای عین الرشید

  

کاروانسرای عین الرشید

تنبوشه های سفالی جهت انتقال آب به آب انبارتنبوشه های انتقال آب چشمه به آب انبار

با تماشای کاروانسرای عین الرشید به سمت جنوب حرکت کردیم. هدف ما رسیدن به حاشیه شرقی دریاچه نمک بود تا از تماشای زیبایی های این پدیده های طبیعی نیز لذت برده باشیم. هرچند که عبور از آبرهه های پوشیده از ماسه با خودروهای ما چندان آسان نبود به هر ترتیب خود را به حوض قیلوقه رساندیم. دریاچه به خوبی در سمت غرب مسیر حرکتمان خودنمایی می کرد. عبور دو جبیر زیبا در کنار آب انبار در حوض قیلوقه علاقه مرا به ادامه مسیر دو چندان کرد. این تصمیم خود را با بقیه اعضای گروه در میان گذاشتم. هرچند که من از روزهای قبل چنین ایده ای در ذهن خود می پروراندم تا بجای بازگشت از مسیر گرمسار، به مرنجاب رفته و از کاشان بازگردم. به همین سبب همه امکانات لازم برای چنین سفری را تدارک دیده و با خود برداشته بودم.   

به هرترتیب با تماشای این منابع زیبای خدا دادی چه از طبیعت و چه از جانوران و موجودات، پیش از تاریکی هوا خود را به پاسگاه سفیدآب در ۶۶ کیلومتری جنوب قصر بهرام (١٨۵کیلومتری گرمسار) رساندیم. محیط بانان به گرمی از ما استقبال کردند و ما نیز در محوطه کنار پاسگاه چادر زدیم. شب پر ستاره و زیبایی بود اما هوا بسیار بسیار گرم. دقایقی به پای شنیدن خاطرات محیط بان نشستیم که دلی پر درد از هجوم شکارچیان به منطقه و تیراندازی به سمت محیط بانان داشت.

 

شبی پر ستاره و دیدنی را در پاسگاه سفید آب سپری کردیم و صبح قبل از روشن شدن هوا آماده حرکت به سمت مرنجاب شدیم. هرچند که به دلیل گرمی هوا خواب راحتی نداشتیم اما لذتی که از زیبایی شب کویر برده بودیم بر آن می چربید. پس از نیم ساعت رانندگی در مسیری بسیار ناهموار خورشید نخستین اشعه های تابش خود را نمایان کرد که منظره ای بس زیبا بوجود آورده بود.

طلوع آفتاب در مسیر مرنجاب

با مشکلات فراوان پس از حدود ٢ ساعت رانندگی در آن مسیر ناهموار و گیر کردن مداوم کف خودرو با زمین، سنگ و ماسه به مانعی در مسیر حرکت برخوردیم. می بایست از باریکه ای به عرض حدود ۵٠٠ متر پوشیده از ماسه های روان عبور می کردیم. هرچند که مانعی در مسیر حرکتمان به شمار می رفت و برای اعضای گروه نگران کننده بود اما واقعاً مناظری بدیع در پش روی ما قرار داشت. ((محل تلاقی ماسه های روان و دریاچه نمک)). هوا لحظه به لحظه بر گرمای خود می افزود و اعضای گروه نگران از مانع بوجود آمده در تب و تاب یافتن مسیری برای عبور. همه پیاده بر روی ماسه ها به دنبال محلی مناسب برای عبور خودروها بودند که در نهایت مسیری یا عمق کم ماسه ها یافتیم. تصمیم گرفتیم که نخست با پراید که سبک تر از سمند است عبور کنیم تا در صورت موفقیت برای گذراندن سمند اقدام نماییم. به  هر حال به راحتی از مسیر ماسه ای گذشتیم. همگی خوشحال به مسیر خود در حاشیه دریاچه نمک ادامه دادیم. اینجا نزدیک ترین فاصله ما با دریاچه نمک بود تا جایی که دیگر در حاشیه نبود بلکه بر روی دریاچه نمک حرکت می کردیم. شواهد آن لایه ضخیمی از نمک بود که به گلگیرها چسبیده بود.

گل های نمکی دریاچه نمک

از دور انواع خودروهای گردشگران نمایان بود که از مسیر آران و بیدگل برای تماشای مرنجاب آمده بودند. در کنار ماسه های روان توقف کردیم و از یکی از آنها بالا رفتیم تا از لذت تماشای این مواهب طبیعی بی بهره نمانیم.

کویر مرنجاب

پس از بازگشت از تپه های ماسه ای همه احساس تشنگی شدیدی می کردند که با دیدن بطری یخ در دست من تعجب کردند. من همچنان از روز قبل یک بطری یخ زده را برای چنین موقیعتی نگاه داشته بودم. پس از  مدتی به سمت کاروانسرای مرنجاب حرکت کردیم تا اینجا حدود ۵٣ کیلومتر از پاسگاه محیط بانی سفید آب دور شده بودیم. در جلوی کاروانسرای مرنجاب که چه زیبا مرمت شده بود توقف کردیم و در حوالی ظهر، صبحانه ای دلچسب صرف کردیم.

کاروانسرای مرنجاب

از کاروانسرای مرنجاب به سمت کاشان حرکت کردیم که پس از طی ٩٣ کیلومتر از پاسگاه سفید آب به جاده آسفالت رسیدیم که مجموع مسیر حرکتمان از گرمسار تا ابتدای جاده آسفالت در آران و بیدگل ٢٨١ کیلومتر بود. به سمت کاشان ادامه مسیر داده و از اتوبان کاشان ـ تهران بازگشتیم.

برای دیدن آلبوم تصاویر اینجا کلیک کنید

[ جمعه ٢۸ آبان ۱۳۸٩ ] [ ۱٠:٥۳ ‎ق.ظ ] [ علی اکبر مرادان ]
درباره وبلاگ

سفر یعنی زندگی. سفر نویسی یعنی دادن زندگی به دیگران درود بر روان شاد همه سفرنامه نویسان. به یاد شب های تاریک و بی مهتاب کویر در آن زمان که آلفونس گابریل بر آن قدم می نهاد. می نویسم هر چند با دانشی ناچیز و ادبیاتی نه چندان صحیح. به امید آن روز که تمام نقاط استانم را دیده باشم. چون آرزوی دیدن تمام ایران آرزویی است دست نایافتی. تماس با من: 09122314578 aliakbarmoradan@yahoo.com
موضوعات وب
امکانات وب

تماس با ما